Παρασκευή, 4 Μαρτίου 2011

Πούτσα και ξύλο

Τι καλύτερος τρόπος να περιγράψεις το δεύτερο πόνημα του Γ. Οικονομίδη,Ψυχή στο Στόμα,από μια υβριστική κατάθεση από ψυχής(αλλά εμείς είμαστε σοβαροί βλόγερς,δεν κάνουμε τέτοια).
Η ταινία σε πνίγει με τη βία της,κυρίως τη ψυχολογική,και σε αφήνει να αναζητάς την χαμένη σου αξιοπρέπεια,που έχασες μαζί με τον εξαιρετικό,για άλλη μια φορά,Ερρίκο Λίτση.Αν ξεπεράσεις,λοιπόν,και κοιτάξεις πέρα απ'την ωμή χρήση της γλώσσας,θα διαπιστώσεις ότι παρακολουθείς έναν βιοπαλαιστή που προσπαθεί να επιβιώσει υπό αντίξοες συνθήκες σε μια ρεαλιστικά δοσμένη ελληνική πόλη.Όλοι είναι στραμμένοι εναντίον του και η μόνη,εν μέρει,πιο ανθρώπινη σχέση που έχει με το αφεντικό του ανατρέπεται με το τελικό ξέσπασμα.Ο Οικονομίδης καταφέρνει εύστοχα να καυτηριάσει και να σατυρήσει την ελληνική κοινωνία,καταδεικνύοντας τον ξεπεσμό των αξιών και του τρόπου ζωής με μια προσεγμένη προσέγγιση του lifestyle των Ελληναράδων.Τη συστήνω ανεπιφύλακτα,ειδικά για αντροπαρέα.Οι ατάκες απίστευτες.Όλα καλά.Όλα καλά ρε.


 *πιασάρικος τίτλος για να αρχίσει να εμφανίζεται το βλογ στην μηχαμή ανζήτησης του google.Όσο για αυτούς που θα ψάχνουν κάτι ανάλογο του τίτλου,θα πρέπει να συνεχίσουν αλλού την αναζήτηση τους.



 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου